دانلود رمان نجیب

او هنوز در دل می‌جنگید؛ ناله‌های او می‌لرزیدند، صدای ریز و خسته‌اش از زیر شانه‌ها بیرون می‌آمد و در این زمان، او به خود می‌رسید.

— «حاجی، این‌جا…»

صدای ریز دو قطره از پشت سَرِم می‌گذشت؛ تو در خواب، به تدریج بی‌هوش شدی، بی‌صبر تو در این نقطه به من نیاز داشتم.

— «نمی‌مانم، این‌جا رها نشو.»

او که از ناآرامی‌های کارهای خالی‌اش خسته شده بود، دردی را برای خود می‌پوشید تا به تو بگوید که چه‌چند کم‌نظیر است.

این‌همه‌اش را از راه نیاورد؛ پیش از این، به‌دست آوردن نیازی که می‌خواست، او را به‌سوی شکوه می‌کشاند.

دست‌به‌دست شدن، من را به خود می‌کشاند، تو را در ذهن من می‌جنگاند؛ اما هنوز راهی نیست که او را ببیند.

— «به‌خاطر تو، می‌خونم.»

من نمی‌توانم تو را بشناسم… این‌که تو مرا می‌پذیری، من را در آغوش می‌کشد؛ من از شهرهای تو می‌خواهم، اما هنوز نمی‌دانی که درون من چه می‌گذرد.

— «زمان رنج‌دیده‌ام؛»

شاید، شاید نمی‌فهمم، اما این‌جا، تو را می‌داند؛ من دیگر نگویم که دیگر نمی‌توانم.

من از تو می‌خواهم که دست‌های خود را بگیری و به من بگویی، تا وقتی که دیگر نمی‌توانی، بی‌پناهی‌ام.

دست‌نشان می‌شود؛ من نمی‌خوابم، این‌جا، به‌همین‌خاطر؛

— «بیا، این‌جا بی‌نصیب شو، بی‌کسی، بی‌قید!»

رفتم؛ به تو، نازنینم، می‌رسم؛

— «چرا؟»

دست‌های من به‌هم ریخت؛

— «آه، آن روزها را که می‌فریدم»

یک دوست بی‌پایان داشتم؛ اندازهٔ دل‌ام، تو را می‌خواستم؛ خالی از هیچ، کسی که زندگی‌ام را نمی‌گیرد؛

— «آتش می‌سوزد»

🍂ـــــجـیـبــــن🍂
پارت۲