دانلود رمان انتقام سیاه

۳
«نمی‌دانم.»
«به‌نظر میاد خسته‌ای، بهتره برگردی خونه.»
«آره. کی می‌تونی پیشم بیای؟»
من خودم زنگ می‌زنم، باید پایان‌نامه‌ام را تمام کنم. تو که تحویلش دادی، راحت شدی.
«من هم به‌ سختی توانستم تمامش کنم، ولی تمام وقتم را برایش گذاشتم؛ مثل تو نبودم.»
«باشه پدر، برو پیش‌ات، بعد می‌افتیم. می‌توانی رانندگی کنی؟»
«آره.»
«مطمئنی؟»
«آره، نگران نباش. کاری داری؟»
«نه داداش، برو.»

۴
دست‌هایم را فشردم و سوار ماشین شدم. روزی که به انتقام از خانواده پدرم فکر می‌کردم، هرگز تصور نمی‌کردم این‌قدر دشوار باشد. پدر و خویشاوندانش در دنیای جنایت در رده اول بودند. چند ماه پیش به‌خاطر قتل و آزار چند نفر برایشان دعایی خوانده‌ام؛ حالا زخمی‌اند. باید آن‌ها را پیدا کنم، اما چطور؟ نمی‌دانم. اصلاً چرا باید به دنبالشان بگردم؟
در کنار جاده‌ای که ماندم، به‌سرعت به فرمان‌پدال فشار دادم. سرم گیج و کلفت بود؛ به‌این دلیل که نتوانستم انتقام مادرم را بگیرم، خودم را بزدل می‌دانستم. مشت‌ام را به فرمان دادم و دوباره راه افتادم.

ماشین را در حیاط پارک کردم، بدون اینکه به پدر نگاه کنم به اتاقم رفتم و در را محکم به‌هم زدم. لباس‌هایم را درآوردم و شلوار خونی‌ام را پوشیدم.

۵
در آینه به خودم نگاه کردم؛ به پسر بی‌تجربه و احمقی که جلوی من ایستاده بود. صورتم شبیه مادرم بود؛ چشم‌های یشمی، پوست سفید و موهای مشکی، اما شجاعت و بی‌عرضگی‌ام به پدرم رفته بود.
من، امیر، ۲۱ ساله؛ پدرم از قبیله جنه و مادرم انسانی بود. مادرم را نتوانستم ببیند، چون لحظه‌ای که من به دنیا آمد، از دنیا رفت.

۱۵
سال‌ها بعد وقتی فهمیدم دلیل مرگ او پدر و خویشاوندانش بودند، از آن لحظه هر روز و هر ساعت به انتقام فکر می‌کردم؛ به آوار شدن این خانه میان آتش و مرگ همه‌شان. روی تخت دراز کشیدم و چشمانم را بستم. آن‌قدر خسته بودم که بلافاصله خوابم برد.

وقتی بیدار شدم، اتاقم تاریک بود. چراغ را روشن کردم؛ صدای مردی می‌آمد که واضح بود با پدربزرگ صحبت می‌کرد.