دانلود رمان بهشت و مردونگی

هوایِ عصرِ پاییزی، بویِ آشنایِ خاکِ باران‌خورده را با خود داشت. غرقِ افکارم بودم که ناگهان نگاهِ سردِ چهارراه، مرا به خود آورد. دختری جوان، با گیسوانی که زیرِ کلاهِ رنگ‌ورورفته‌اش پنهان شده بود، کنارِ گاریِ کوچکِ گل‌هایش ایستاده بود. نگاهش، ترکیبی بود از نیاز و غرور؛ نیازی که در چروکِ اطرافِ چشمانش موج می‌زد و غُروری که اجازه نمی‌داد سر خم کند.

احساسِ عجیبی بود. در آن لحظه، چیزی در وجودم به تلاطم افتاد. شاید تنهاییِ خودم، شاید حسِ قدرت، یا شاید فقط کنجکاویِ ممنوعه‌ای که هرگز اجازه بروزش را نداده بودم. ماشين را کنارِ خیابان پارک کردم و به سمتش رفتم. دستم را که به طورِ ناخودآگاه رویِ موهایش کشیدم، لرزشی خفیف در وجودش حس کردم.

«گل می‌خرید آقا؟» صدایش، صاف و بدونِ احساس بود، انگار که این جمله را بارها و بارها تکرار کرده بود، بی‌آنکه کسی توجهی کند.

لبخندی زدم، لبخندی که شاید کمی بیش از حد دوستانه بود: «اگه دخترِ خوبی باشی، چرا که نه!»
دانلود رمان بهشت و مردونگی

چشمانش برای لحظه‌ای برق زد، برقِ امیدی که شاید زودگذر بود: «من دخترِ خوبی‌ام، خیلی خوب!»

و من، با همان لبخندِ مرموز، گفتم: «پس بیا بریم تو ماشین من. منم همه گُلاتو می‌خرم. باشه؟»

چشمانش گشاد شد، انگار که از این سخاوتِ ناگهانی متعجب شده باشد: «همه شو آقا؟»

سرم را به نشانه‌یِ تأیید تکان دادم. او اما، به جایِ تعجب، کمی تردید در چهره‌اش نمایان شد. اما نیاز، غالباً بر تردید پیروز می‌شود. با گاریِ کوچکِ گل‌هایش، کنارِ ماشینِ من ایستاد.

همین که در را بست و کنارم نشست، احساسِ غریبی وجودم را فرا گرفت. سکوتِ سنگینی بینِ ما حاکم شد. عطرِ گل‌هایِ رز، با بویِ ادکلنِ من در هم آمیخته بود. او به گل‌ها خیره شده بود و من به او.

«چیزی شده آقا؟» صدایش سکوت را شکست.
دانلود رمان بهشت و مردونگی

«نه… فقط…» جمله‌ام را ناتمام گذاشتم. نمی‌دانستم چه چیزی درونم مرا وادار به این کار کرده است. شاید میل به تسلط، شاید میل به شکستنِ این سکوتِ ناخوشایند، یا شاید…

دستش را گرفتم، آرام، و به سمتِ پاهایم هدایت کردم. با لمسِ سفتیِ غیرمنتظره، چشم‌هایش گرد شد. نگاهش، ترکیبی بود از گیجی و کنجکاوی.

«این چیه آقا؟» پرسشی که انگار از اعماقِ وجودش برمی‌خاست.

لبخندی زدم، لبخندی که کمی جرات داشت: «اگه اینو… مثلِ یه چیزِ شیرین… حس کنی و به من آرامش بدی، منم بهت کمک می‌کنم. کلی پول بهت می‌دم.»

چشمانش دوباره برق زد، اما این بار، برقِ متفاوتی داشت. برقی از درکِ موقعیت، و شاید… از میل. «جدی آقا؟»

«آره.»

زیپِ شلوارم را پایین کشیدم. خروجِ آن از درونِ پارچه، انگار که رازی بود که حالا برملا می‌شد. او با نگاهی خیره، اما بدونِ ترس، به آن نگریست.

«وای خدا… این دیگه چیه؟» صدایش، پر از شگفتی بود.
دانلود رمان بهشت و مردونگی

«بخور… مثلِ یه چیزِ شیرین…»

مکثی کرد. انگار که تردید داشت. سپس، با جسارتی که از نگاهش می‌خواندم، آن را در دست گرفت. با انگشتانش، نرمی و سفتیِ آن را لمس کرد. سپس، با احتیاط، آن را به دهان برد.

«با زبونت باهاش بازی کن.»

صدایِ آهِ خفیفی از گلویم خارج شد. او اما، با تمرکز، به بازیِ با زبانش ادامه می‌داد. حسِ غریبی بود؛ لذتی آمیخته با گناه.

«اون چی بود؟» پرسید، در حالی که هنوز داشت با آن بازی می‌کرد.

دوباره او را به سمتِ خود کشیدم: «تو فقط بخور. به این چیزا فکر نکن.»

تند تند داشت مک می‌زد. داشتم به اوجِ لذت نزدیک می‌شدم که…