دانلود رمان هوژین

لحظه‌ای پس از آن، ونِی جون با لبخندی ملایم به سمت مپد قدم برداشت و جعبه‌ای که در دست داشت به آرامی به او داد. او با نگاه پر از شور و شادمانی گفت: «تولدت مبارک! این هدیه‌ی کوچک برای توست؛ امیدوارم که سال پیش رو برایت پر از خوشی باشد.»

مپد چشمانش را به جعبه دوخت، سپس با صدای خسته‌ای اما پر از امید گفت: «متشکرم، ونِی. این برای من خیلی ارزش دارد.» لبخندش به‌تدریج گسترش یافت و او جعبه را باز کرد. داخل آن یک شمع کوچک و یک برگه‌ی دست‌نویس بود که روی آن نوشته شده بود: «به یاد تو، همیشه در کنار تو.»

وقتی که مپد شمع را روشن کرد، نور ملایمی در بالکن پخش شد. هوای سرد شب به تدریج با بوی عطرهای گل‌های تازه که ونِی جون برایش آماده کرده بود، مخلوط شد. صدای آرام موسیقی از داخل خانه به گوش می‌رسید و فضا را پر از حس سرشار از دوستی و محبت کرد.

در آن لحظه، ونِی جون به آرامی گفت: «می‌دونی، من همیشه می‌خواستم این روز را برای تو خاص کنم. تو برای من مثل یک برادر بزرگ هستی.» مپد ساکن شد، نگاهش به افق خیره شد و سپس با صدای آرام گفت: «تو هم همیشه در قلب من هستی، و این روز را هرگز فراموش نمی‌کنم.»

همه چیز به‌نظر می‌رسید که به آرامی در حال رها شدن از فشارهای روزمره بود؛ صدای باد که در شیشه‌های بالکن می‌وزید، نغمه‌های ملایم، و نور شمعی که در دل تاریکی می‌درخشید. لحظه‌ای که هر دو نفر به یکدیگر نگاه کردند، احساس کردند که ارتباطشان عمیق‌تر از هر واژه‌ای است.

سرانجام، مپد گفت: «بیایید این شب را با هم جشن بگیریم، مثل همیشه.» ونِی جون سرش را تکان داد و با لبخندی پر از امید، گفت: «به همین ترتیب، تا همیشه.» با این وعده، آن دو به سمت داخل خانه برگشتند، جایی که جشن تولد با حضور دوستان نزدیک ادامه یافت و خاطره‌ای شیرین در دل شب می‌ماند.