دانلود رمان نیش

کتابخانه نوظهرا
کاربر انجمن نوظهرا – ۷۸ نفر – شین

۳

«اگر این‌جا برف می‌بارد، زود به‌سراغ داروخانه برو.
باید از داروهای شگفت‌انگیز برای نارنج‌روزی که‌ام استفاده کنم.»

«زهرِ ما‌مان از اسمان کاغذی می‌افتاد؛ او به مادرش فریاد زد و گفت: «نمی‌خواهی بروم.»
او که دیگر بی‌دفاع شد، سرنوشتش را به دست مادرش واگذار کرد.

دست‌هایش را به‌سوی داروخانه کشید، اما در همان لحظه دست‌هایش از هم پاشید.

پزشک نزدیک شد و گفت: «برو، این‌جا هست.»

او در اتاق انتظار ایستاد؛ صدای قدم‌هایش در راهرو طنین‌دار شد، اما در دلش هنوز امید نداشت.

—

«چرا این‌چنین‌ست؟» پرسید مادر، چهره‌اش پر از درد.

«سلام…» صدای ضعیفی از پشت دیوار آمد.

در همین حین صدای زنگ در به‌صدا آمد؛ درهای داروخانه باز شد و یک بوی تلخ از شیشه‌های دارویی به مشام می‌رسید.

«شما چه می‌خواهید؟» صدای مردی در پشت صندوق پرسید.

مادر سرش را خم کرد و آهی عمیق کشید؛ اشک‌هایش روی لب‌هایش می‌لغزید.

—

«این‌بار به‌نهایت می‌روم،» گفت مردی که به‌نظر می‌رسید دکتر باشد؛ «باید تصمیم بگیریم که چه‌کار کنیم.»

به‌سرعت به‌دست‌های مادر رسید و گفت: «من می‌خواهم تو را از این درد نجات دهم.»

اما مادر، که از دل‌پذیری خسته شده بود، سر خود را پایین آورد و نگاهی به فرزندش انداخت؛ چشمانش خالی از امید بود.

—

«نمی‌دانم چرا این‌چنین می‌شود،» گفت پسرک که هنوز در تخت خوابیده بود.

«نمی‌خواهم اینجا بمونم،» مادر آهی کشید، «اگر بخواهم زنده بمانم، باید از اینجا برویم.»

به‌سودی از گوشه‌ات می‌آمد صدای یک کودک که در حال گریه بود؛ صدایش در دل فضا پر می‌شد.

—

دکتر به‌سرعت به‌مقابل مادر ایستاد: «این‌بار من می‌خواهم تو را از این درد نجات دهم، اما تو باید تصمیم بگیری.»

مادر دستش را بر روی سینه‌اش گذاشت و گفت: «اگر می‌خواهم زنده بمانم، باید از اینجا بروم.»

در حالی که نور خورشید از پنجره‌ی بزرگ به‌درون اتاق می‌تابید، همه چیز به‌ظاهر آرام می‌شد؛ اما در دل هر یک از آن‌ها یک رعد و برقی از اضطراب می‌چرخید.

—

پایان.