دانلود رمان مفت باز

الرحیم الرحمان، به نام خدا

«باز مفت» – رمان
نویسنده: ابوالفتحی ماهور

**آغاز تاریخ**
نود و سیصد و یک هزار – یکم خرداد، ساعت هشت

**مرخصی الهی**

دهخدا در واژه‌نامه‌اش «باز مفت» را این‌گونه تعریف می‌کند:
«کسی که دست به قمار می‌زند و سرنوشتش را در دست می‌گیرد، ولی به‌سختی می‌داند که چه‌کار کند».

— نرد و تخته، اصطلاحات بازی

چقدر قدر من کم است! آیا تو می‌دانی؟
پاشنهٔ پای تو تا انتهای زندگی می‌رود،
و اگر زمان تو به‌سر می‌برد، باز هم در بازی می‌مانی؛
دست در دست بازیکن دیگر، آخرین حرکت را می‌کنی.

آیا تو همه چیز را می‌فهمی؟ سخت است، یا شاید فقط میان دو حالتِ «باز» و «مفت» فرق است؛
در میان جنگی که پاها را می‌لرزاند یا راهی که راحتی می‌دهد، می‌مانیم.

این رمان همان‌گونه که می‌گوید، باید از هر سو ببیند؛
هدف من تنها نیست؛ هدف این است که پردهٔ تاریک را بردارم،
تصویر را بکشیم، داستانی نو بنویسیم؛
برای نسلی که می‌خواهد باخت و برد را تجربه کند،
نسلی که از خود می‌پرسد: «کدام مسیر خاص است؟»

اگر مادرت می‌پرسد، تو هم باید فرق را ببینی؛
پس از این که نسل بعدی را درک کردید، به کار خود ادامه دهید؛
اگر می‌خواهید دلتان را به دل دیگران بدهید، همین‌جا بمانید؛
بیایید با هم یاد بگیریم که حتی وقتی باز نمی‌شود، می‌توانیم «مفت» را بپذیریم.

ابوالفتحی‌ماهور

—

«بوسه‌ای که ارزش ندارد، حتی اگر رایگان باشد»

در میان این دوزارهای عشق،
گریه می‌کنم و می‌گریزم؛
مردان اجباری که به پایان می‌رسند.

**تاس فنجان** – فصل اول، بخش اول

— «کنار من بنشین، لطفاً»

تو چه می‌گویی؟
نگاهت به شهروندی که تعجب می‌کند، چه وضعیتی است؟
اگر مامان‌تان را درک کنم، شاید بتوانم بگویم: «من می‌فهمم».

ممکن است جایی باشد که من و تو، پوست‌مان را در دست داشته باشیم؛
اگر مراقب باشی، گند نخواهد شد.

من گمشده‌ام.
اعتماد به من ندارید؛ من خودم را می‌پذیرم.
دست نیمه‌ساعت‌ام همیشه سفت می‌شود،
ابروهایم گره‌خورده‌اند و سینه‌ام می‌لرزد.

من گاهی عصبی می‌شوم، لحنم تند می‌شود؛
به‌سرعت خستگی نمی‌آید؛ دیگر همان‌گونه نیستم.