دانلود رمان ماساژور هات من

— چرا اصلاً به حرفم گوش نمیدی؟!
از کلافگی نفس عمیقی بیرون دادم و از جایم برخاستم. همان‌طور که لباس‌هایم را تن می‌کردم، رو به او گفتم:
— آیدا، خواهش می‌کنم بس کن… من اهل این کارها نیستم و از پسش برنمیام. این‌قدر این موضوع رو پیش نکش.

کیفم را سریع از روی جا‌لباسی برداشتم و از محوطه استخر زدم بیرون. هوا رو به تاریکی می‌رفت و گرگ‌ومیش غروب همه‌جا را گرفته بود. دست‌هایم را چپاندم توی جیب‌هایم و راهی ایستگاه شدم. مدتی بود آیدا مدام در گوشم می‌خواند که برای ماساژ دادن مردهای مایه‌دار راهی شمال شهر شوم؛ می‌گفت دستمزد یک ساعت کار در آنجا، با حقوق یک ماه کار در این استخر برابری می‌کند. اما دلم رضا نمی‌داد دست به چنین قماری بزنم، چون هیچ تصوری از جو آن خانه‌ها نداشتم. کار کردن در استخر درآمد چشمگیری نداشت، اما حداقلش این بود که خیالم از بابت امنیتم راحت بود.

در افکارم غرق بودم که متوجه نشدم چطور به ایستگاه رسیدم و سوار اتوبوس شدم. وقتی به مقصد رسیدم، کلید انداختم و قدم به حیاط نقلیِ بیست‌متری خانه گذاشتم؛ دور تا دورش پر از اتاقک‌های اجاره‌ای بود و همسایه‌ها هر کدام در گوشه‌ای به کاری مشغول بودند، بچه‌ها هم سروصداکنان در حال جست‌وخیز و بازی بودند.

یک‌راست رفتم سمت اتاق طلا خانم و در زدم. با شنیدن صدایش یاالله گفتم و وارد شدم. تا چشمش به من افتاد، لبخند مهربانی زد و گفت:
— هیلدا جان، خسته نباشی عزیزم.
لبخند کم‌رنگی تحویلش دادم و تشکر کردم. نگاهم در اتاق چرخید تا اینکه دیدم هیلا گوشه‌ای آرام خوابش برده. رفتم جلو و تن کوچکش را در آغوش کشیدم. طلا خانم با دلسوزی ادامه داد:
— طفل معصوم این‌قدر چشم‌انتظارت موند و مدام می‌پرسید «آبجی کی میاد» که آخرش از پا افتاد و خوابش برد.

هیلا را به زحمت میان دست‌هایم جا‌به‌جا کردم و گفتم:
— مسیر استخر تا اینجا خیلی طولانیه و اتوبوس هم دیربه‌دیر میاد… واقعاً دستتون درد نکنه طلا خانم، شرمنده‌تونم.

طلا خانم با لبخندی دلگرم‌کننده بدرقه‌ام کرد. از اتاقش بیرون آمدم و به سمت اتاق خودمان رفتم. خواهر کوچولوی دوست‌داشتنی‌ام را به آرامی روی تشک خواباندم و مشغول تعویض لباس‌هایم شدم که ناگهان صدای تقه‌ای به در خانه بلند شد. کلافه بازدمم را فوت کردم و رفتم در را باز کردم.

عباس‌آقا، صاحب‌خانه، پشت در ایستاده بود و با همان نگاه ناپاک و سنگینش سر تا پایم را برانداز می‌کرد. حس ناخوشایندی بهم دست داد؛ چادرم را محکم‌تر دورم جمع کردم، ابروهایم را در هم کشیدم و سرد پرسیدم:
— فرمایشی داشتید؟
لبخند کریهی روی لب‌هایش نشست و گفت:
— اومدم یادآوری کنم موعد اجاره سر رسیده… حواست هست که؟
اخم‌هایم بیشتر در هم رفت و گفتم: