دانلود رمان بهشت کلوچه ای من

داشتم آه می‌کشیدم و داشتم با ناله‌هایم بدنم را تحریک می‌کردم.
به من آب بده می‌خواهم به دست تو بدهم

با اشتیاقی حساب‌شده، و صدای جیغ کشیدنت، بهشت من را می‌لیسند.
توالت پیچیده
بود امیدوار بودم کسی نخواد اتاقش رو ببینه
باشه
سرم را به در تکیه داده بودم و روی پاهایم ایستاده بودم.
موهایش را گرفتم و گفتم:
بسه بیا این کار را بکن! با ین فکر نیفتاد و ما را در هم نریخت!
از جای برخاست و مردانگیش را به سوراخ بهشت من میزان کرد و من با یک حرکت وارد شدم.
این کار را کرده است
با هر تلمبه، با شهوت جیغ می‌کشیدم
مچ دستم بین دندان‌هایم دیده نمی‌شود. واقعا عالی بود بعدا بیا پیش من
از عده‌ای
با صدای بلند گفت:
دارم میام، گپس باید کجا برم؟ !! !! !
به او چسبیدم و نالیدم:
هرجا میری بریز و من قانع شدم با صدای مردان بیا پیش من.
راضی و خوشحال به بهشت وارد شدند.
گرمای آب داغ شد. آن را بیرون کشید و با دستمالی کف پایم را پاک کرد. یه بوسه
لب‌هایم …
اون زد و برگشت
موهات خیلی گرمه
من بازوهایم را دور گردنش حلقه کردم؛ با اندوهی ساختگی و نفرت ساختگی،
در گوشش گفتم:
تو فقط منو برای کمک میخوای؟ !! !! !
این شش حرفیه؟ !! !! !
پس چرا دیشب تو و خاله‌ام آه و ناله شنیدید؟ قرار نبود
به هیچ وجه
مگه تو با من رابطه نداری که سرما بخوری؟ از این طرف؟ !! !! !
دستش را روی کمرم گذاشت، نوازشش کرد و گفت: نمی‌فهمم چه اتفاقی افتاد. توجه کنید
به گروی نباید شک کرد. تو چی؟ !! !! !
دیشب با برادرم نبودی؟
قبل از اینکه بتوانم پاسخ دهم، در اتاقم باز شد و صدای عمه‌ام و نامزدم به گوشم خورد.
در همان زمان
وارد اطاق شد.
خاله جان، نه، ببین، این جوری نمی‌شود. باید از سم بپرسیم
. “بردیا” -.” خیلی‌خب، “آیلین”، ” جان – حالا از برادرم می‌پرسم. کسی اینجاست؟
… اصلا
نفسم در سینه حبس شد. اگه می فهمیدن، من و سم توی دستشویی بودیم و
ما قبلا اس. اس. اس می‌کردیم و همه چی خراب شد
سم به سرعت لباس پوشید و خودش را تا حدی مرتب کرد. از دست شویی،
از بیرون
رفت و در پوست پر غرورش فرو رفت. یه پوشش رو دیوار وقتی به من میرسه
رسید
او در حال سقوط جلوی آیلین بود و همسرش او احساس غرور و نفوذناپذیری می‌کرد.
آخ!
گویی صدایشان را می‌شنیدم؛
سم ۶ خبر؟ چه اتفاقی افتاده؟ !! !! !! !!
خاله جون، من خوبم؟ آره مشکلت چیه؟ چرا اینجا جاش گذاشتی؟
سرت؟ !! !! !! !!
. باردیا – برادر، بیا و این رو برای زنت توضیح بده
و سپس صدای چند برگ شنیده شد.
پتی “،” گره “کجاست؟” من ندیدم؟
صدای خشک و سردی شنیدم:
اون “بارسم” پشت میزش نبود؟ !! !! !
عمه – نه، گفتم شاید اینجا باشه، ظاهرا اشتباه می‌کردم
بردیا گفت: قبل از این که برسم، جوابی به من بده.
برادر من و جیو میخوان امشب به ویلای لاوسان برن این تویی
منتظر ما باش با کف دستم محکم به پیشانیم برخورد کردم. ها، هلاک شده‌اید! حالا
بذار حساب کتاب کنم
آتیش میگیره هنوز فرصت نکرده بود که شب پیش با بردیا باشد،
بازجویی
حالا که اخبار پخش شد، آمپ‌ها گیر کردند
این بار صدای بار مور را شنیدم و می‌توانستم حالت عصبی صدایش را بشنوم.
هری که احساس می‌کرد
زود باش حرف بزن.
چه بلایی سر “لاووولا” اومد؟ !! !! !
… برادر، خب
در وسط سخنرانی، کالفایی از جا جست.
فراموش نکنید شما دوتا هنوز نامزدند بهتر است بعضی چیزها را ببینم
این کار و بکن.
دیشب متوجه شدم والا بهت اجازه نمی‌دادم تمام شب‌رو با من بمونی
این بار صدای آرام خاله جان سعی کرد فضا را کمی آرام‌تر کند.
“آروم باش” جان چرا اینقدر سخت می‌گیری؟ بچه‌ها نامزد کرده‌اند! چند تا
زمان
… اونا دارن عروسی میکنن و! بس کن
از فریاد او پریدم وای، حالت چطوره؟ این بار به حرف آمد
لحن صدای او،
خیلی ترسناک بود که مو را راست نگه داشت.

حرف‌هایش در فضا معلق مانده بود؛ سنگین، سرد و بُرنده. وقتی صدایِ کوبیده شدنِ درِ اصلی خانه بلند شد، لرزشی در ستون فقراتم نشست. تمامِ خانه در سکوتی خفقان‌آور فرو رفت، اما برای من، این سکوت تنها پیش‌درآمدِ یک هجومِ دیگر بود. هنوز نفسِ حبس‌شده‌ام را رها نکرده بودم که درِ کوچکِ دستشویی با شدتی که نشان از عصبی بودنش داشت، باز شد.

پیش از آنکه بتوانم واکنشی نشان دهم، در حصارِ تنش اسیر شدم. لب‌هایش بر لب‌هایم نشست؛ نه با بوسه‌ای از سرِ عشق، که با هجومی از سرِ خشم و تملک. انگار می‌خواست با این کار، هرچه را که در آن ویلا میانِ من و بردیا گذشته بود، از وجودم پاک کند. بالاخره عقب کشید، اما چشمانش هنوز در چشمانم قفل بود؛ شعله‌ای از حسادت و شک که در اعماقش زبانه می‌کشید.

با صدایی که از شدتِ خشم خش‌دار شده بود، پرسید:

— «گیسو… فکر کردی می‌تونی بازی‌م بدی؟ دیشب با برادرم کجا بودی؟ ماجرایِ اون ویلا چیه؟»

دستانش، قاطع و طلبکارانه، فاصله‌یِ میانمان را از بین برد. بغضی که گلویم را می‌فشرد، با نگاهِ نافذش شکست. با صدایی که از لرزشِ درونی‌ام حکایت داشت، زمزمه کردم:

— «باور کن… دیشب اتفاقی نیفتاد. بردیا حالش بد بود، بی‌قرار بود… من… من حتی اجازه ندادم به من نزدیک بشه. اما تو… تو چرا با من این‌کار رو می‌کنی؟»

سرم را پایین انداختم تا ضعفم را نبیند. لحظاتی در سکوت گذشت؛ سکوتی که تنها صدایِ نفس‌هایِ تندمان آن را می‌شکست. بعد، گرمایِ انگشتانش را زیرِ چانه‌ام حس کردم که با ملایمتیِ فریبنده، سرم را بالا آورد. این‌بار، لحنش آن هیولایِ خشمگینِ لحظاتِ پیش نبود؛ زمزمه‌ای بود که در گوشم پیچید:

— «دیگه تکرار نشه، فهمیدی؟ دفعه‌یِ بعد، گوش‌هایِ من برای شنیدنِ هیچ توضیحی باز نیست.»

آن‌قدر نزدیک بود که می‌توانستم گرمایِ بدنش را حس کنم. دست‌هایم ناخودآگاه دورِ گردنش حلقه شد و خودم را به او سپردم. تضادِ عجیبی بود؛ میانِ ترس از برسام و شعله‌ور شدنِ همان نیازِ همیشگی که همیشه در حضورش داشتم. هرچه بیشتر به او نزدیک می‌شدم، حصارهایِ منطقم فرو می‌ریخت.

او با نیازی که انگار از مدت‌ها قبل در وجودش تلنبار شده بود، به من نزدیک‌تر شد. در آن لحظه، مرزهایِ اخلاق و عرف برایم رنگ باخت. انگار جهانِ بیرون، با تمامِ قضاوت‌هایش، پشتِ آن درِ بسته جا مانده بود. وقتی در میانِ آن آغوشِ ممنوعه غرق شدم، با همان جسارتِ دیوانه‌وار به او گفتم:

— «فقط می‌خوام شوهرِ من باشی… برام مهم نیست کی قراره چی بگه. مهم نیست که شوهرِ خالمی یا برادرِ نامزدم. من فقط تو رو می‌خوام؛ من خیلی زودتر از اون‌ها، تو رو انتخاب کرده بودم.»

او، در حالی که در جنونِ مشترک‌مان غرق شده بود، با صدایی که از شدتِ اشتیاق می‌لرزید، تکرار کرد:

— «فقط مالِ منی… فقط خودم.»

چشمانم را بستم. در آن لحظه، خیانت یا وفاداری معنایی نداشت. فقط بودنی بود که از تمامِ حق‌هایِ نداشته‌ام در این دنیا، برایم واقعی‌تر به نظر می‌رسید.