دانلود رمان بانوی کثیف

بی‌پروا در را باز کردم که با دیدن صحنه مقابل رویم، از شدت تعجب خشکم زد… لونا، نویسنده فیلم‌های ما، در حال معاشقه با آقای کورای بود. آن‌قدر غرق در لحظات خود بودند که حتی صدای باز شدن در را هم نشنیدند. صدای نفس‌ها و ناله‌هایشان تمام فضای اتاق را پر کرده بود. سرفه کوتاهی کردم تا لونا متوجه شود؛ او از آن وضعیت برخاست و با نگاهی کاملاً عادی گفت:

— مامانِ آقات بهت یاد نداده در بزنی؟

با جسارت پاسخ دادم:

— مامانِ آقای تو بهت یاد نداده هر جا می‌بینی خودت رو رها کنی؟

او با عصبانیت فریاد زد:

— خفه شو دختر بی‌چشم و رو! اصلاً ارزش نداری… برو دهنت رو بشور و بعد اسم مامانِ آقام رو بیار!

به حرف‌هایش اهمیتی ندادم و با خونسردی گفتم:

— حرفات فقط نشون می‌ده که واقعاً کی اون چیزی که می‌گی هست…

پوزخند کنایه‌آمیزی زدم و ادامه دادم:

— آقا کورای، لطفاً هزینه این فیلم رو بدید، لازم دارم…

او ابرویی بالا انداخت و گفت:

— باشه… بیا دنبال من.

سپس با بی‌خیالی از جا بلند شد. خواستم چشم‌هایم را ببندم، اما یادم آمد اینجا آمریکاست و من هم که تاب به چشم‌هایم نیست. دو بسته پولِ سفر را به سمت من پرت کرد و گفت:

— این رو بردار و برو…

پول‌ها را برداشتم و در کیفم گذاشتم. پابندم را از کیف درآوردم و به پاهایم بستم و از ساختمان بیرون زدم. نیاز به هوای آزاد داشتم؛ باید جایی می‌رفتم که آرامم کند… شهربازی، کلوپ، مهمانی، یا هر جای دیگری. هدفون را روی گوش‌هایم گذاشتم و آهنگ ایوان بند را پخش کردم.

با خودم آهنگ را زمزمه می‌کردم و حتی نفهمیدم کی رسیدم به کلوپ. معتبرترین کلوپ کالیفرنیا همین‌جا بود. وقتی وارد شدم، صدای موسیقی بسیار بلند و گوش‌خراش بود و صدای هیجان‌زده‌ی جوان‌ها فضا را پر کرده بود…