دانلود رمان عروس هفت میلیونی

۳

دردی که در دل می‌پیچه، همان‌جایی که زمان می‌لغزد،
سایه‌ای خنک از خاطره‌های کهنه، همچون زمزمه‌ای در باد.

«تو ایستاده‌ای،» صدای خسته‌ام می‌گوید، «به‌سختی این مسیر را بپذیر،
چون که درختی که ریشه‌اش به سنگ می‌چسبد، تو هم باید ثابت بمانی.»

دست‌هایمان به‌هم گره خورده، اما هر کدام به‌جایی می‌رسد که نمی‌داند،
به‌دست‌نوشته‌گی‌های دل‌سوزی که به‌صورت ناپیدا می‌لغزند.

در این شب سرد، نوری کم‌رنگ می‌تابد؛ اما همان‌قدر که می‌سوزد،
دلم می‌داند که این راه به‌سوی کجا می‌برد.

صدای خسته‌ام دوباره می‌خواند:
«به‌سرنوشت‌ات گوش بده، حتی اگر راه‌ات پر از سنگ است.»

****

همان‌جا که سکوت می‌نشیند، صدای یک قدم خفیف می‌آید،
نقش‌های رها شده بر دیوارهای خاطره، همان‌گونه که ناپدید می‌شوند.

یک نگاه به‌سوی گذشته می‌انداز، اما نور خسته‌ام هنوز می‌درخشد،
چون که هر باری که می‌کوشی، در دل تو یک صدا می‌پیچد.

از دل تاریکی، صدای خسته‌ای می‌آید که می‌گوید:
«من اینجا هستم، اگرچه در این لحظه‌ام گم شده‌ام.»

به‌نهایت، همان‌چنان که می‌گویی: «به‌عشق بپذیر، چونکه این راه پر از زخم است.»

****

پایان‌نامه‌ای که بر صفحهٔ خاکستری می‌نشیند،
حرف‌های ناگفته‌ای که در دل می‌مانند،
به‌سرعت می‌لغزند، اما هنوز هم به‌دست می‌آیند.

«من اینجا هستم،» صدای خسته‌ام می‌گوید،
«اگر می‌خواهی از این مسیر عبور کنی، باید به‌خودی خودت اعتماد کنی.»

در این لحظه، صدای خسته‌ام از‌نوشته‌ام می‌گذرد،
چون که همه چیز در دل من می‌چرخد، حتی اگر به‌ظاهر گم شده باشد.

****

همچون که در آینهٔ تاریک می‌بینی، نور می‌تابد،
پشت این همه تاریکی، یک نقطهٔ روشن در دل تو می‌سوزد.

اگر می‌خواهی که این مسیر تمام شود، فقط یک نفس بکش،
و بگذار که صدای خسته‌ات دوباره به‌پشت تو بپیچد.

—

دوباره در دل این شب، صدای خسته‌ام می‌پیچد؛
به‌دست‌نوشته‌گی‌های ناگفته‌ام نگاه می‌کنم، و می‌دانم که این راه ادامه دارد.