دانلود رمان نگین قلبم

۲
فصل ۱

ساعت نه صبح بود و من با عجله برای رفتن به دانشگاه آماده می‌شدم. شب قبل دیر بیدار مانده بودم و اکنون نگران بودم که به موقع به کلاس نرسیم. ترم جدید آغاز شده بود و نمی‌خواستم استاد فکر کند دختر بی‌نظمی هستم. وقتی به شال گردن مشکی‌ام که دندانه‌دار شده و شب قبل فراموش کرده بودم آن را اتو کنم نگاه کردم، ناگهان اشک به چشمانم ریخت. صدای گریه‌ام در فضا پخش شد. مادرم با نگرانی از اتاق بیرون آمد و پرسید:

‑ یاس، چه خبر؟ چرا گریه می‌کنی؟

به شال مشکی اشاره کردم و گفتم:

‑ مامان! ببین چرا این‌قدر بدشانس‌ام! این شال که همیشه صاف و تمیز بود، امروز وقتی عجله دارم، چه شکلی شده! اگر دیر برسم، کلاس را از دست می‌دهم.

‑ زیاد نگران نشو، دخترم. می‌خواهی من برای تو زنگ بزنم که کسی بیاید تو را ببرد؟

‑ مامان! شوخی می‌کنی؟ از خانه دایی تا اینجا یک ساعت طول می‌کشد! اون هم از ساعت هفت صبح مشغول کلاس است.

‑ خوب، می‌گذارم صدرا تو را برساند.

صدرا برادر بزرگ‌ترم بود؛ با من سه سال اختلاف سنی داشت. من بیست و یک ساله بودم، او بیست و چهار ساله. صدرا اهل گردش و تفریح بود و من و مادرم همیشه از عدم حضورش شکایت می‌کردیم، چون وقتی به او نیاز داشتیم، او نبود. شال را به دست گرفتم تا به اتاق بروم و میز اتو را بیابم. در همان حین با صدای بلند گفتم:

‑ صدرا هم نیست! صبح زود بیدار شد و به کوه رفت!

مادرم با چشمک‌زدن گفت:

‑ این پسر چرا این‌قدر دنبال گشت و گذار است؟ مگه کار و زندگی نداره؟

چشمانم را به سمت دیگر چرخاندم و با عجله به سمت اتاق دویدم. میز اتو را برداشتم، به هال آوردم و تنظیم کردم. شال را روی آن پهن کردم و با سرعت اتو زدم. مادرم کنارش ایستاده بود، اما ذهنش به جای دیگری رفته بود. می‌دانستم در دل او چه می‌چرخید… افکار ناخوشایند درباره پدرم و آن زن لعنتی که هرگز نمی‌دانستیم کی از زندگی‌مان رخت می‌بست!

در نهایت شال صاف و مرتب شد. سریعاً از روی میز اتو برداشتم، به سمت آینه رفتم و شال را دور گردنم بستم. از پشت سر صدای خنده‌آمیز مادرم را شنیدم:

‑ چقدر خوشگلی، یاس!

با لبخند بزرگی برگشتم و پرسیدم:

‑ تازه فهمیدی چه دختر خوش‌چهره‌ای داری؟

لبخند تلخی بر لب مادرم نشست. با لحن غمگین زمزمه کرد:

‑ من هم وقتی تو بودی، زیبا بودم، ولی آخرین بار که خوش‌چهره شدم، فامیل‌ام تو را خوار و خفیف کردند.

غم او در دل من جمع شد تا جایی که نتوانستم تحمل کنم. به سمت او رفتم، از پشت بغلش درآوردم، شانه‌اش را بوسیدم و گفتم: