دانلود رمان مورفین

۲
مورفنی
(نوشته اترک)

دست‌اش را روی باسن گذاشت و به سمت تخت دو نفره وسط اتاق پرتاب کرد. کارن با کمک دست‌هایش خود را به‌بالا کشید. مردی که بدن‌اش خزش می‌کرد، سرش را به‌دست کارن حلقه‌کرد و لب‌هایش را به‌دست مرد فشار داد.

مرد گردن کارن را سفت گرفت و پوست نازکش را سوزاند. ناگهان پاهایش سفت شد و نوک نیش‌هایش را میان دندان‌ها فرو کرد. کارن با صدای آهسته‌ای گفت و دست‌اش را بر موهای مرد کشید.

مرد دوباره پاهایش سفت شد و به شکمش بوسید. سپس به شاخ‌هایش بوسید و از میان آن‌ها رد شد. به سوراخش بوسه زد و شاخ‌ها را تنظیم کرد.

عضوی از بدن مرد راحت درون کارن فرو رفت و خودش تکان داد. صدای ناله‌های کارن در گوش‌های اطراف پخش شد و تمام فضا را پر کرد.

به اوج رسید و مرد نیز درون او قرار گرفت. صدای کارگردان به گوشش رسید که مرد از سمت کارن کنار رفت و او هم بر لبه تخت نشست.

۳
زن جوانی با شال‌های شلوغی در دست، به‌سوی کارن رفت، لبخند زد، لباس را پوشید و از اتاق بیرون رفت. او حوله را برداشت و می‌خواست دوش کوتاهی بگیرد، اما صدای موبایل مانع رفتنش شد. صفحه‌اش روشن شد و با دنیای «بابا» چشم در چرخاند.

کارن: «بله، بابا…»

دانیار یک بشقاب میوه در دستش گذاشت.

دانیار: «سالم پسرم، خوب هستی؟»
او حوله را روی شانه‌اش انداخت و به سمت گوشه‌ای از سالن رفت.

کارن: «خوبم، بابا. تو خوب نیستی؟ بابا، ارش چطور است؟»

چند لحظه با دانیار صحبت کرد و سپس تماس قطع شد. دانیار موبایل را روی تخت گذاشت و به سمت ارش رفت. صندلی را چرخاند، روی پاهایش نشست و سرش را در گردنش فرو برد.

ارش: «عشقم…»
کارن: «خوب بود؟»
او از پشت لب‌های بسته‌اش گفت. صدای زنگ در آمد و سرش را بالا آورد؛ پاهای ارش بلند شدند.

۴
به سمت در رفت، آن را باز کرد و با دنیای اندریا پشت در لبخند زد.

دانیار: «سالم!» (با لهجه آلمانی)
او پاسخ داد و وارد خانه شد.

اندریا: «آیا ارش خونست؟»
دانیار: «نه، کاری نیست.» لپ‌تاپش را از کیف بیرون آورد و یک میزه گذاشت.

اندریا: «بگو بیدار باشی.» دانیار ارش را صدا زد. اندریا صفحه را فیلتر کرد و باز کرد.

اندریا: «نو یا ببینین.»

دانیار و ارش نگاه کوتاهی به فیلم پورنی که اندریا گذاشته بود انداختند.

ارش: «این چه بود؟»
اندریا انگشتش را به سمت صفحه لپ‌تاپ کشید.

اندریا: «نیاز به کارن نیست؟»

دانیار و ارش با حرف‌های اندریا به هم ریختند.