دانلود رمان قاتل معصوم

اسمم رو روی پرونده نوشته بودن: متهم شماره صفر.
نه اسم، نه فامیل، نه حتی یه حرف. فقط یه عدد که مثل خوره افتاده بود جونم.

پرونده رو باز کردم. عکس یه مرد جوون با چشمای عسلی و یه زخم کوچیک بالای ابروش. متهم درجه‌یک قتل رضا صداقت. حکم: اعدام. تاریخ اجرا: هفت روز دیگه.

یه لحظه دستم لرزید. ولی نه از ترس. از اون لرزشی که وقتی یه چیز آشنا رو بعد از سال‌ها می‌بینی، به جونت میفته.

در سلول باز شد. زندانی رو آوردن تو. قدبلند، شونه‌های پهن، ولی راه رفتنش آروم بود. نه مثل کسی که می‌دونه قراره بمیره. مثل کسی که نقشه کشیده.

نشست روبه‌روم. دستبند فلزی روی میز صدای خشک داد.

— خوب خوابیدی، سارا؟

اسمم رو گفت. اسمی که توی این زندان هیچ‌کس نمی‌دونست. نه نگهبانا، نه رئیس، نه حتی پرونده.

قلبم ایستاد. ولی صورتم رو نگه داشتم.

— من اسم شما رو نمی‌دونم. پرونده‌ت ناقصه.

لبخند زد. همون لبخندی که هفت سال پیش، شب آخر، روی صورتش بود.

— پرونده‌م ناقص نیست. تو ناقصی. همون‌جوری که شب آخر جا گذاشتی.

نگاهم افتاد به زخم بالای ابروش. زخمی که من زده بودم. با یه چاقوی آشپزخونه، وقتی می‌خواست منو از اون خونه ببره.

نفس عمیقی کشیدم. قلم رو گذاشتم روی پرونده.

— خب، آقای متهم شماره صفر. از کجا شروع کنیم؟ از قتلی که گردنته، یا از شبی که من ازت فرار کردم؟

سرش رو کج کرد. چشماش برق زد.