دانلود رمان در برابر یخبندان

با گوشه‌ی یک دستمال تمیز سطح گاز را پاک کردم. خدا را شکر که خاله فروغ همیشه از حساسیت‌های ریز و درشتم باخبر بود؛ هرچند معمولاً دست‌به‌کمر می‌ایستاد و زیر لب غر می‌زد:

«این همه ریخت‌وپاش فقط وقتی تو پا می‌ذاری تو آشپزخونه اتفاق می‌افته! وگرنه خودم می‌دونم هر دستمال واسه چیه.»

لبخند کم‌رنگی روی لبم نشست و انگشتم را روی دستمال‌های تاخورده و مرتب روی کابینت کشیدم؛ سفید مخصوص ظرف‌ها، آبی برای شیشه‌ها، آن یکی چهارخانه مخصوص گاز. همین نظم کوچک، مثل یک آرام‌بخش خانگی، حالم را بهتر می‌کرد.

خاله همیشه می‌گذاشت راحت باشم؛ نه اخمی، نه تذکری. آشپزخانه‌اش را مثل قلمروی خودم در اختیارم می‌گذاشت تا با خیال راحت هرچه دوست دارم بپزم.

از چارچوب در نیم‌خیز شدم و نگاهی به پذیرایی انداختم. خاله روی مبل لم داده بود و غرق داستان سریالی که پخش می‌شد؛ طوری محو شده بود که انگار صدای خانه و دنیا خاموش است و فقط همان تصاویر روی صفحه نفس می‌کشند.

صدای دیالوگ‌ها در فضا پخش بود و من، در پناه همان همهمه‌ی آرام‌بخش، دوباره برگشتم به آشپزخانه‌ی امن و مرتبش؛ جایی که همه چیز سر جای خودش بود.