دانلود رمان وسوسه شیرین

**بخش ۵ – مقدمه**

در خلوتی که به آرامی می‌گذشت، همسرم، جون، بی‌پرده و بی‌پیرایه، به‌نظر می‌رسید که تمام خونی که در رگ‌هایش می‌چرخید، از دست رفته است. او بی‌تردید در دلش خنجرهای قرمز رنگی می‌دید؛ شبیه رزهای سرخ که هرگز نمی‌می‌رفتند. من، که هنوز گوشی‌ام را در دست داشتم، صدای پدرم را شنیدم. «شام با گایا کیه؟» پرسید. اما گایا مرده بود؛ صدایی که می‌آمد، هیچ‌گاه تکرار نمی‌شد.

در آن لحظه، خدمه‌ خانه که باید می‌آمدند، به‌سرعت به‌دنبال تمیزی می‌گشتند؛ اما همه چیز از قبل خراب شده بود. لوکا از این خبر باخبر شد و برای نظافت فرستادند.

**بخش ۶ – آغاز**

منتظر بودیم تا احساسات‌مان آرام بگیرد؛ اما یأس و ناراحتی در دل‌هایمان ریشه دوانده بود. وقتی که همسرم به‌تنهایی در قبر خود می‌نشست، نگاهش به تابوت‌اش خیره شده بود، تمام دنیا برایم به‌نظر می‌رسید که از بین رفته است.

سالگرد هشتمین سال ازدواجمان، همان روزی که گایا مرد، به‌مانند نفرینی بود که از همان ابتدا بر ما سنگین شد. تابستانی گرم که در آن روز اتفاقی عجیب رخ داد، انگار تقدیر خودمان بود. اشک‌ها از چشمانم ریز می‌رفتند، عرق سرد بر پیشانی‌ام می‌چکید.

پدرم دستم را فشاری محکم داد و گفت: «تو باید این فشار را تحمل کنی». قلبم تند تند می‌زد؛ انگار که رنگ خونی‌ام از بین می‌رفت. گایا، که دیگر نبود، همچنان در ذهنم می‌چرخید؛ حتی چشم‌هایش که مانند مروارید می‌درخشیدند.

**بخش ۷ – ادامه**

اگر بخواهم پیش بروم، باید خودم را قوی‌تر کنم؛ هر چه که باشد، باید به‌جای ترس، شجاعت بگذارم. در مسیرم با مافیای بدی روبرو شدم که به‌نظر می‌رسید همه چیز را به‌هم می‌ریزد.

با صدای بلند فریاد زدم: «این قبر است!». لوکا که از حضور خانواده‌اش در نیویورک خبر داشت، به‌سرعت به‌من پیوست. همه‌چیز به‌نظر می‌رسید که به‌سختی ادامه دارد؛ اما من همچنان سعی می‌کردم تسلیت‌های خود را به‌سرعت بفرستم.

در آن لحظه، سیمونا و دنیل هم حضور داشتند؛ دنیل که هنوز نمی‌دانست مادرش مرده است. «مرگ» برایشان معنای واقعی نداشت؛ فقط کلمه‌ای بود که هنوز به‌درستی درک نشده بود.

با خشم جدیدی که در رگ‌هایم جاری شد، به‌دنبال راهی برای رهایی از این درد بودم. دوستانم، که همیشه در کنارم بودند، به‌من کمک کردند تا از این تاریکی بیرون بیایم.