دانلود رمان جسم مرده

وقتی اولین قدم رو روی پله‌ی پایین گذاشتم و تاریکی من رو بلعید، دوباره صدای اون به گوشم رسید؛ انگار یه پخش‌کننده‌ی نامرئی داشت نجواش رو با همون ریتم نرم و تکراری پخش می‌کرد:

«خانم محترم، اونجا منطقه‌ی ممنوعه‌ست…»

طنین صدا مثل نسیمی خنک اطراف گوشم می‌چرخید و بعد واضح‌تر ادامه داد:

«شما حق ندارید برید اون بالا، نه حالا، نه هیچ‌وقت دیگه… هرگز.»

آخرین واژه‌ی هشدارش کش‌دار شد، مثل وقتی که یه دی‌جی اشتباهی سرعت پخش رو پایین بیاره و آهنگ از لطافت به شکنجه تبدیل بشه.

اما خب، خانم پینه الان اینجا نبود ــ اون هیچ‌وقت این موقع از روز نمی‌اومد.

لبخندی محو روی لبم نشست و شمع توی دستم رو روشن کردم.

پاتر قول داده بود سیم‌کشی بخش شمالی عمارت رو درست کنه، مخصوصاً این قسمت تاریک و سرد رو؛ ولی مثل همیشه فقط حرف زد.

دانلود رمان جسم مرده

هیچ‌وقت کاری نمی‌کرد جز اینکه خودش رو توی اتاق جدیدش حبس کنه و سر چیزهای بی‌دلیل داد بزنه.

نمی‌فهمیدم برای چی انقدر خشم داشت وقتی حتی زندگیش خیلی منظم‌تر از من بود.

وقتی هم بیرون می‌رفت، نگاهش پر از اخم و دل‌خوری بود، طوری که آدم از چند متر اون‌ورتر حس می‌کرد نباید حتی نزدیکش بشه.

یه بار ازش خواستم برام کمی پول قرض بده تا آی‌پد جدید بخرم، اما فقط انگشت اشاره‌شو جلوم گرفت، گفت «خفه شو» و سیگار دیگه‌ای روشن کرد.

بعضی وقتا حس می‌کردم رفتارهاش فراتر از عجیب بودنن… انگار یه چیز درونی داشت که نمی‌ذاشت آروم بشه.

با همین فکرها شروع کردم از پله‌ها بالا رفتن.

با اینکه بیرون هنوز روشن بود، این‌جا مثل قبر تاریک می‌نمود.

هیچ پنجره‌ای برای هدایت یا روشنی نبود و همیشه، از وقتی یادم می‌اومد، درهای این بخش قفل بودن…