دانلود رمان درد دارم عوضی

لبخند محوی روی لبم نشست وقتی مقابل خانه‌ی پنجاه‌وپنج متری‌ام ایستادم. برای خیلی‌ها این فقط یک خانه‌ی کوچک بود، اما برای من معنی دیگری داشت؛ شروعی تازه، فاصله گرفتن از نظارت‌ها، از فشارها، از توقع‌هایی که سال‌ها مثل سایه دنبالم کرده بودند. اینجا، برای اولین بار، قرار بود خودم باشم؛ بی‌اجازه، بی‌قضاوت، بی‌آن‌همه قید و بند.

وسایلم را یکی‌یکی سر جایشان گذاشتم. همه‌چیز را خودم انتخاب کرده بودم؛ از پرده‌ها تا ظرف‌ها، از مبل تا کوچک‌ترین جزئیات. بعد، موسیقی ملایمی در فضا پیچید و خانه‌ی خاموش، کم‌کم شبیه من شد. سال‌ها بود که اطرافیانم تصویر مشخصی از آینده‌ی من ساخته بودند؛ درس، موفقیت، کمال. من هم از پسِ همه‌چیز برآمده بودم، اما آنچه درونم می‌گذشت، چیزی نبود که بتوانم به زبان بیاورم. در ظاهر، همان دختر مرتب و موفق بودم؛ اما پشت آن ظاهر، خواسته‌هایی پنهان می‌جوشید که هیچ‌کس از آن خبر نداشت.
دانلود رمان درد دارم عوضی

از نوجوانی، چیزی درونم آرام و قرار نداشت. کنجکاوی‌ام نسبت به عشق، میل و قدرت، زودتر از آنچه باید بیدار شده بود. بعدتر، وقتی با دنیای دیگری آشنا شدم، فهمیدم آن‌چه دنبالش می‌گردم، فقط رابطه‌ای معمولی نیست؛ من چیزی بیشتر می‌خواستم. چیزی که در آن، مرز میان تسلط و تسلیم، درد و لذت، ترس و آرامش، رنگ تازه‌ای پیدا می‌کرد. همین جست‌وجو بود که مرا به سمت آدم‌هایی ناشناس و گفتگوهای بی‌نام‌ونشان کشاند؛ اما هیچ‌کدامشان آن حسی را که می‌خواستم، نداشتند. من دنبال کسی بودم که حضورش فقط یک هیجان زودگذر نباشد؛ کسی که بتواند مرا بفهمد، حتی اگر قرار بود در سکوت و قدرت.
دانلود رمان درد دارم عوضی

وقتی خسته از جست‌وجو، روی مبل نشستم و صفحه‌ی لپ‌تاپ را روشن کردم، سکوت خانه سنگین‌تر شد. چند لحظه بعد، از اتاق بیرون آمدم و در خلوت خودم، به تماشای فیلم‌هایی نشستم که برای من فقط تماشا نبودند؛ پنجره‌ای بودند به دنیایی که ذهنم را تسخیر کرده بود. با هر تصویر، با هر حرکت، ضربان قلبم تندتر می‌شد؛ انگار چیزی درونم بیدار می‌شد که سال‌ها منتظر چنین لحظه‌ای مانده بود. دست‌هایم می‌لرزیدند، نفس‌هایم کوتاه‌تر می‌شدند و من، در میان آن هیجانِ مبهم، بیشتر از همیشه احساس می‌کردم که این خواسته‌ها بخشی از من‌اند، نه چیزی برای پنهان کردن یا انکار.

لحظه‌ای بعد، در آینه‌ی روبه‌رو به خودم نگاه کردم؛ به دختری که هم آرام به نظر می‌رسید و هم آشوبی عمیق را با خود حمل می‌کرد. لبخند کمرنگی زدم. بیرون، جهان هنوز همان جهانِ همیشگی بود، اما درون من، چیزی تغییر کرده بود. من دیگر فقط منتظر نبودم که کسی از راه برسد؛ من آماده بودم تا خواسته‌های خودم را بشناسم، با ترس‌هایم روبه‌رو شوم، و شاید برای اولین بار، مسیرم را خودم انتخاب کنم.