دانلود رمان شاه ماهی

در خانه‌ای که پدر صاحب یک شرکت بزرگ بود، دو فرزند داشت: پسری خوش‌چهره و دختری دلنشین. من، خدمتکار این خانه، سال‌ها در کنار آن‌ها زندگی می‌کردم. مادرشان وقتی من بیست و دو ساله بودم درگذشت و از آن پس پدر، که حالا به‌تنهایی اداره شرکت را به‌عهده داشت، به سختی سعی می‌کرد تمام مخارج را تأمین کند.

پسر بزرگ، که همیشه دل‌ربا و پر انرژی بود، از عشق و شادمانی نمی‌زدست؛ ولی گاهی به‌دلیل اضطراب‌های درونی‌اش، رفتارهای عجیبی نشان می‌داد. دختر کوچکتر هم مثل همیشه مهربان و خوش‌طبع بود، اما گاهی در مقابل من سردی می‌کرد.

یک روز، هنگامی که ماشین پدر را رانده و پشت سرش می‌نشستم، ناگهان احساس کردم که دستانم می‌لرزند. صدای زنگ در به‌سرعت می‌آمد و من با خشم و اضطراب به‌سراغ در رفتن. وقتی در را گشودیم، مردی غریبه و خشن وارد شد؛ چهره‌اش پر از خشم بود و ظاهراً از گم شدن چیزی در خانه خبر داشت. او به‌سرعت به من نزدیک شد و با صدای خشنش فریاد زد: «کجا رفتی؟!»

من سعی کردم او را آرام کنم، ولی او بی‌توجه به حرف‌هایم، دستش را به‌سراغ من کشید و سلاحی را به‌سرعت در دست گرفت. ناگهان حس عجیبی درونم ریشه‌دار شد؛ گویی روحی خسته از این همه رنج و درد، می‌خواست از درونم بیرون بزند.

در آن لحظه، تمام خاطرات تلخ و شیرین این خانه بر ذهنم چیره شد؛ یاد روزهایی که مادر عزیزمان هنوز زنده بود، یاد خنده‌های دختر کوچکتر، و صدای خندهٔ پسر بزرگ که همیشه به‌دنبال خوشبختی می‌دوید.

من به‌سرعت خود را در برابر تهدید او ایستادم، دست‌های خود را سفت کردیم و صدای دل‌سوزی که از درون می‌آمد را به‌سختی مهار کردم. با تمام توان، ماشین را از جای خود کشیدم، کلیدها را در دست گرفتم و سعی کردم از این بحران عبور کنم.

در نهایت، مرد غریبه که همه چیز را به‌هم ریخته بود، به‌سختی از خانه بیرون رفت؛ اما حس رهایی و آرامشی که در دل من جا گرفته بود، همچنان پابرجا بود. من سر به‌سوی پنجره‌ها و درهای بسته نگاه می‌کردم و از این که هنوز زنده‌ام، سپاس می‌نوشتم.

با این حال، ذهنم هنوز پر از سؤالاتی بود: «آیا این دردها و رنج‌ها همیشه ادامه خواهند داشت؟» و «آیا روزی می‌توانم از این زنجیرهای درد رهایی یابم؟» اما در همان لحظه، تصمیم گرفتم که دیگر نگذارم هیچ‌کس دیگر به‌من و این خانواده‌ام آسیبی برساند.

به این ترتیب، با دستانی سفت و قلبی پر از عزم، قدم به قدم از پس این آزمون سخت برآمدم و به آینده‌ای روشن‌تر امید داشتم.