دانلود رمان داهور

هوای گرم و خشک، نوید تمدن‌های چند هزار ساله‌ای را به گوش می‌رسید. ترویل با احتیاط خاک اطراف استخوان را کنار زد و احساس می‌کرد که چیز عجیبی در انتظارش است. عینک محافظش به‌دلیل تعریق مداوم به‌سر می‌خورد؛ او پشت دست پیشانی‌اش را پاک کرد و گفت: «سمیعی، اونجا خیلی نزدیک به اسکلت است؛ پیک‌اِکس بهش آسیب می‌رسه!»

پسر جوان، تازه‌کار، لبخندی مضطرب زد و با خجالتی گفت: «آخه مهندس، باید خاک را برداریم.»

او با خوشحالی به شاهکاری که از دل خاک سر برآورده بود نگاه کرد. سپس عینکش را بالا برد، اسکلت را برداشت و لایه‌های نازک خاک اطراف جمجمه را جدا کرد: «در شرایطی مثل این که فقط نیم‌تنه‌ای از اسکلت به‌دست آمد، هنوز نمی‌دانیم پاها چگونه قرار گرفته‌اند؛ پس نباید از پیک‌اِکس استفاده کنیم.»

ارتفاع جمجمه و اسکلت را از سطح خاک اندازه گرفت و در دفترچه‌اش یادداشت کرد. سپس با دست به اسکلت اشاره کرد و به دانشجویانی که پشت گودالی ایستاده بودند، گفت: «به نحوهٔ قرارگیری سر و دست‌های زیر چانه نگاه کنید. اسکلت به شیوه‌ای آیینی، به‌طرف پهلو و رو به‌ور دفن شده؛ نشانه‌ای از خورشیدپرستی!»

پس از آن خم شد، ظرف سنگی را به‌آهستگی بالا آورد: «وجود این ظرف، همراه غذا و نوشیدنی‌های نزدیک جمجمه و تکه‌های استخوان شکارچی که اطرافش پخش شده‌اند، اطلاعاتی دربارهٔ نوع تغذیه و آیین‌های آن دوران به ما می‌دهد.»

نیم‌نگاهی به ساعت انداخت؛ هنوز تا ناهار کمی وقت باقی بود، اما کار مهم‌تری پیش رو داشت.